Język niderlandzki (holenderski)- gdzie się go używa?

Język niderlandzki – Język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich. Pytanie o to, gdzie używa się języka niderlandzkiego, wywołuje szereg problemów. Dotyczą one nie tylko określenia obszaru, na jakim mówi się tym językiem, lecz także samej jego nazwy. Przykładowo po angielsku mówi się o języku niderlandzkim Dutch, ale niekiedy też Netherlandic czy Netherlandish. Z drugiej strony, język standardowy we Flandrii, północnej części Belgii, bywa czasem nazywany Flemish, choć jest to ten sam język standardowy, co w Holandii. Nawet w niderlandzkim używa się równolegle kilku określeń mających to samo znaczenie: Nederlands, Hollands i Vlaams.

Język jako taki ukształtował się w średniowieczu. Jego najstarsze pisemne zabytki pochodzą z IX wieku. Niezależnie od podziału Niderlandów na Holandię i Belgię powstał język niderlandzki, czasami niepoprawnie nazywany flamandzkim (w przypadku Belgii) i holenderskim. Ta ostatnia nazwa pojawia się zwłaszcza w dawniejszych opracowaniach lingwistycznych. Obecnie w polskiej terminologii występuje wyraźna tendencja do określania tego języka jako język niderlandzki.

Języka niderlandzkiego używa około 17 milionów ludzi, w Holandii i w Belgii, Surinamie, na Arubie i Antylach Holenderskich. Wywodzi się on z dialektów dolnofrankońskich. W rozwiniętej formie pojawił się w drugiej połowie XII wieku, ale jego początki sięgają około 700 roku. Pierwszy tekst pisany w języku niderlandzkim pochodzi z 1100 roku.

Z języka niderlandzkiego wykształcił się też język afrikaans, będący jednym z języków urzędowych i językiem używanym przez większość europejskich osadników w Afryce Południowej

Źródło: wikipedia.org


Ta strona wykorzystuje pliki cookies. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie.
Więcej informacji na ten temat można znaleźć w dziale polityka prywatności/prywatność i wykorzystywania plików cookies/polityka cookies .